مذاکره برد برد چیست و چطور بدون تخفیف اضافه به آن برسیم؟

مذاکره برد برد کاور مذاکره برد برد چیست و چطور بدون تخفیف اضافه به آن برسیم؟

مذاکره برد برد یعنی مذاکره‌ای که در آن طرفین، به‌جای دعوا بر سر یک عدد، دنبال توافقی می‌گردند که برای هر دو بهتر از نرسیدن به توافق باشد و تا جای ممکن ارزش بیشتری روی میز بیاورد. برد برد به معنی تقسیم مساوی، تخفیف دادن برای راضی نگه داشتن مشتری یا کوتاه آمدن از خواسته‌ها نیست. برعکس، در مذاکره برد برد هر طرف می‌تواند برای بیشترین سهم خودش تلاش کند؛ به شرطی که طرف مقابل هم از توافق رضایت داشته باشد.

راه رسیدن به آن هم «تخفیف بیشتر» نیست؛ کشف تفاوت‌هاست. اگر بدانید چه چیزی برای مشتری ارزشمند و برای شما کم‌هزینه است، می‌توانید به‌جای کم کردن قیمت، چیز دیگری معامله کنید. این راهنما برای مسئولان فروش، صاحبان کسب‌وکار و مدیران تیم نوشته شده و از تعریف دقیق برد برد شروع می‌کند، اصول و روش اجرای آن را توضیح می‌دهد و با مثال‌هایی از کسب‌وکار ایرانی به رویه تیم فروش می‌رسد.

مذاکره برد برد چیست؟

مذاکره برد برد، که به آن مذاکره برنده برنده یا win-win negotiation هم می‌گویند، رویکردی است که در آن طرفین مذاکره را حل یک مسئله مشترک می‌بینند، نه مسابقه‌ای که یک برنده دارد. در ادبیات مذاکره به این کار «خلق ارزش» می‌گویند: پیدا کردن راه‌حلی که به نفع هر دو طرف باشد، یا دست‌کم به نفع یک طرف باشد بدون اینکه وضع طرف دیگر بدتر شود. در متون تخصصی، رویکرد نزدیک به برد برد را مذاکره یکپارچه هم می‌نامند؛ در برابر مذاکره توزیعی که فقط تقسیم یک مقدار ثابت است.

یک مثال ساده تفاوت را روشن می‌کند. فرض کنید مشتری فقط درباره قیمت حرف می‌زند و شما فقط درباره قیمت جواب می‌دهید. هر تومانی که کم کنید، از سود شما کم شده و به جیب مشتری رفته است. اما اگر بفهمید مشتری بیشتر نگران پرداخت یکجاست تا مبلغ کل، شاید بتوانید با پرداخت مرحله‌ای قیمت را حفظ کنید و مشتری هم مشکلش حل شود. در حالت اول، کیک ثابتی را تقسیم کرده‌اید؛ در حالت دوم، کیک را بزرگ‌تر کرده‌اید.

وقتی فقط دربارهٔ قیمت حرف می‌زنید، هر تخفیف از سود شما کم می‌شود و کیک ثابتی را تقسیم می‌کنید؛ اما اگر بفهمید مشتری بیشتر نگران پرداخت یکجاست، شاید با پرداخت مرحله‌ای قیمت حفظ شود و مشکل مشتری هم حل شود و کیک بزرگ‌تر شود.

هدف اصلی مذاکره برد برد چیست؟

هدف اصلی مذاکره برد برد، رسیدن به توافقی است که سه ویژگی داشته باشد:

  • برای هر دو طرف بهتر از بهترین جایگزینشان باشد. اگر توافق از گزینه‌ای که بیرون از این مذاکره دارید بدتر باشد، برد نیست.
  • ارزشی را که می‌شد خلق کرد، روی میز جا نگذارد. یعنی گزینه‌ای وجود نداشته باشد که هر دو طرف آن را به توافق فعلی ترجیح دهند.
  • رابطه را برای همکاری‌های بعدی حفظ کند. این ویژگی در فروش و تأمین، که معامله‌ها تکرار می‌شوند، اهمیت بیشتری دارد.

هدف مذاکره برد برد این نیست که همه از نتیجه به یک اندازه راضی باشند یا سهم‌ها برابر شود. توافق می‌تواند برد برد باشد، در حالی که سهم یک طرف بیشتر است.

استراتژی برد برد با مصالحه و نصف‌کردن اختلاف چه فرقی دارد؟

رایج‌ترین برداشت نادرست از برد برد، یکی دانستن آن با مصالحه است. PON صریحاً می‌گوید برد برد لازم نمی‌کند منابع مساوی تقسیم شوند، هر بار که طرف مقابل امتیاز داد شما هم امتیاز بدهید یا از تعارض فرار کنید.

مصالحه و نصف کردن اختلافمذاکره برد برد
نقطه شروعدو عدد یا دو موضعنیازها و اولویت‌های پشت موضع‌ها
تعداد موضوع‌هامعمولاً یک موضوع، مثل قیمتچند موضوع با هم: قیمت، زمان، پرداخت، خدمات
نتیجههر دو طرف بخشی از خواسته را از دست می‌دهندارزش کل بیشتر می‌شود و بعد تقسیم می‌شود
سهم طرفینمعمولاً وسط دو عددلزوماً مساوی نیست؛ با معیار روشن تقسیم می‌شود
ریسکارزش پنهان کشف نمی‌شوداگر طرف مقابل همکاری نکند، اطلاعات شما سوءاستفاده می‌شود

نصف کردن اختلاف گاهی سریع‌ترین راه است، اما وقتی فقط یک موضوع روی میز است. هرچه موضوع‌های بیشتری در کار باشد، احتمال اینکه با مصالحه ارزشی را جا بگذارید بیشتر است.

ویژگی‌های یک مذاکره برد برد واقعی

  • چندموضوعی است. به‌جای جنگ بر سر قیمت، چند متغیر با هم بررسی می‌شود.
  • روی منافع تمرکز دارد، نه موضع‌ها. موضع یعنی خواسته اعلام‌شده، مثل «۲۰ درصد تخفیف می‌خواهم»؛ منفعت یعنی دلیل آن خواسته، مثل «بودجه این فصل‌مان تمام شده است».
  • اطلاعات به‌صورت سنجیده رد و بدل می‌شود. نه همه‌چیز گفته می‌شود و نه همه‌چیز پنهان می‌ماند.
  • معیار تقسیم روشن است. طرفین از قبل روی معیاری منصفانه، مثل قیمت بازار، توافق می‌کنند.
  • هر طرف جایگزین خودش را می‌شناسد و توافقی را که از آن بدتر باشد نمی‌پذیرد.
  • توافق دقیق ثبت می‌شود تا بعداً تفسیرهای متفاوت، رابطه را خراب نکند.

در زبان حل تعارض، به رویکرد برد برد سبک حل تعارض برد برد یا رابطه برد برد هم می‌گویند؛ یعنی نگاه به اختلاف به‌عنوان مسئله‌ای که دو طرف با هم حلش می‌کنند.

تفاوت مذاکره برد برد با برد باخت و باخت باخت

مذاکره‌ها را از نظر نتیجه می‌شود در سه دسته دید: برد برد، برد باخت و باخت باخت. این دسته‌بندی بیشتر نگاه طرفین را نشان می‌دهد تا نوع رسمی مذاکره را.

برد بردبرد باختباخت باخت
نگاه به مذاکرهحل مسئله مشترکرقابت بر سر کیک ثابتلجبازی یا فرصت‌سوزی
رفتار رایجپرسیدن، کشف منافع، ساختن گزینهپیشنهاد و پیشنهاد متقابل روی یک عددپافشاری، بی‌اعتمادی، پنهان‌کاری کامل
نتیجهارزش بیشتر برای هر دوسود یکی، زیان دیگریهر دو بدتر از آنچه می‌توانستند

مذاکره برد باخت چیست؟

مذاکره برد باخت، که به آن مذاکره توزیعی یا رقابتی هم می‌گویند، تقسیم یک مقدار ثابت از ارزش است: هرچه یک طرف بیشتر ببرد، طرف دیگر کمتر می‌برد. این مذاکره معمولاً وقتی رخ می‌دهد که منابع محدود است یا قیمت مهم‌ترین موضوع است، و شکل رایجش رفت‌وبرگشت پیشنهاد و پیشنهاد متقابل روی قیمت است.

مثال مذاکره برد باخت: خرید یک خودروی کارکرده از فروشنده‌ای که احتمالاً دیگر هرگز او را نمی‌بینید. تنها موضوع قیمت است و هر میلیونی که خریدار کم کند، از جیب فروشنده رفته است. برد باخت همیشه بد نیست؛ در بسیاری از موقعیت‌ها واقع‌بینانه‌ترین توصیف از مذاکره است. مشکل وقتی پیش می‌آید که موقعیتی را که می‌توانست برد برد باشد، برد باخت ببینیم.

مذاکره باخت باخت چطور اتفاق می‌افتد؟

باخت باخت وقتی رخ می‌دهد که هر دو طرف به نتیجه‌ای برسند که برای هر دو بدتر از گزینه‌ای است که در دسترس بود. عجیب به نظر می‌رسد، اما رایج است. لی تامپسون و دنیس هربک در یک فراتحلیل روی ۳۲ آزمایش نشان دادند افراد در موقعیت‌هایی که منافع سازگاری داشتند، اغلب این سازگاری را نمی‌دیدند و به توافقی می‌رسیدند که برای هر دو بدتر از یک گزینه موجود بود. آن‌ها این پدیده را «اثر باخت باخت» نامیدند و آن را حاصل برداشت نادرست از منافع طرف مقابل دانستند (دانشکده کسب‌وکار کلاگ).

یک نمونه رایج: مشتری زمان تحویل طولانی‌تر را بی‌دردسر می‌پذیرد، اما چون فروشنده فکر می‌کند مشتری عجله دارد، هزینه اضافه برای تحویل فوری می‌پردازد و همین هزینه را در قیمت می‌گذارد. نتیجه، قیمتی بالاتر برای مشتری و سودی کمتر برای فروشنده است. دلیل‌های رایج دیگر باخت باخت: لجبازی بر سر یک عدد تا جایی که معامله از دست برود، پنهان کردن همه اطلاعات و جنگ قیمتی که سود هر دو طرف را از بین می‌برد.

چه زمانی مذاکره برد برد جواب نمی‌دهد؟

برد برد رویکرد پیش‌فرض خوبی است، اما همیشه بهترین انتخاب نیست. در این موقعیت‌ها انتظار برد برد را واقع‌بینانه کنید:

  • معامله یک‌باره با یک موضوع: وقتی فقط قیمت مطرح است و رابطه‌ای ادامه پیدا نمی‌کند، مثل مثال خرید خودروی کارکرده یا چانه‌زنی در بازار که PON برای مذاکره توزیعی می‌آورد، فضای چندانی برای خلق ارزش وجود ندارد.
  • طرف مقابل فقط رقابت می‌کند: اگر شما اطلاعات بدهید و او فقط بگیرد، از شفافیت شما سوءاستفاده می‌کند. این همان «معضل مذاکره‌کننده» است که دیوید لکس و جیمز سبنیوس مطرح کرده‌اند: روش‌هایی که به خلق ارزش کمک می‌کنند، مثل به اشتراک گذاشتن اطلاعات، شما را در برابر چانه‌زنی سخت آسیب‌پذیر می‌کنند (Beyond Intractability).
  • هیچ توافقی از جایگزین شما بهتر نیست: اگر بهترین پیشنهاد ممکن هم از گزینه بیرونی شما بدتر است، تلاش برای «برد برد کردن» فقط وقت تلف می‌کند.
  • ارزش معامله کمتر از هزینه وقت مذاکره است: برای خریدهای کوچک و تکراری، صرف وقت برای کشف منافع ممکن است منطقی نباشد.

حتی در این موقعیت‌ها، کنار گذاشتن برد برد به معنی بی‌احترامی یا فریب نیست. می‌توانید محکم برای سهم خود مذاکره کنید و همچنان منصف و محترم بمانید. بیشتر مذاکره‌های واقعی هم ترکیبی از هر دو هستند: اول با همکاری ارزش خلق می‌شود و بعد طرفین برای سهم منصفانه خود رقابت می‌کنند.

اصول مذاکره برد برد

شناخته‌شده‌ترین چارچوب برای مذاکره برد برد، «مذاکره اصولی» است که راجر فیشر، ویلیام یوری و بروس پتن در کتاب «Getting to Yes» از پروژه مذاکره هاروارد معرفی کرده‌اند. هدف این روش رسیدن به نتیجه‌ای عاقلانه، به‌شکلی کارآمد و دوستانه است و چهار اصل دارد که چهار بخش اول این قسمت را می‌سازند. اصل پنجم، شناخت بهترین جایگزین، مکمل ضروری آن‌هاست.

مسئله را از آدم‌ها جدا کنید

نگرانی‌های احساسی و رابطه‌ای را جدا از موضوع اصلی مدیریت کنید. وقتی مشتری با لحن تند می‌گوید «شما همیشه دیر تحویل می‌دهید»، دفاع از خود یا حمله متقابل بحث را از مسئله دور می‌کند. به‌جای آن، احساس او را به رسمیت بشناسید و مسئله را دقیق کنید: «حق دارید نگران باشید. بیایید ببینیم در سفارش قبلی دقیقاً کجا تأخیر پیش آمد و این بار چطور جلویش را بگیریم.»

جدا کردن آدم از مسئله یعنی با آدم نرم باشید و با مسئله جدی. می‌توانید درباره قیمت محکم بمانید و همچنان به طرف مقابل احترام بگذارید.

به‌جای خواسته، دلیل خواسته را پیدا کنید

موضع، خواسته‌ای است که اعلام می‌شود؛ منفعت، نیاز یا نگرانی پشت آن است. PON مثال دو خواهر و برادری را می‌آورد که برای سالگرد ازدواج پدر و مادرشان، یکی رستوران می‌خواست و دیگری مهمانی در خانه. اولی وقت آماده کردن مهمانی را نداشت و دومی نگران هزینه بود. وقتی دلیل‌ها روشن شد، رستورانی ارزان انتخاب کردند.

در فروش هم «تخفیف می‌خواهم» موضع است. منفعت پشت آن ممکن است محدودیت بودجه، نیاز به توجیه خرید پیش مدیر، مقایسه با رقیب یا نگرانی از ریسک خرید باشد. هر کدام راه‌حل متفاوتی دارد و فقط یکی از آن‌ها با تخفیف حل می‌شود.

پیش از تصمیم، چند گزینه روی میز بگذارید

پیش از اینکه روی یک راه‌حل توافق کنید، چند گزینه بسازید و بین موضوع‌ها معامله کنید. مرحله ساختن گزینه را از مرحله تصمیم جدا کنید؛ وقتی هر ایده‌ای بلافاصله قضاوت شود، ایده‌های خلاقانه هرگز گفته نمی‌شوند. می‌توانید بگویید: «بیایید چند حالت را فقط بررسی کنیم، بدون اینکه هنوز به هیچ‌کدام متعهد شویم.»

با معیار بیرونی و منصفانه به توافق برسید

وقتی منافع واقعاً در تضادند، مثلاً بر سر قیمت، به‌جای زورآزمایی از معیاری استفاده کنید که مستقل از خواست طرفین باشد: قیمت بازار، معیارهای صنعت یا نظر کارشناس. بهتر است طرفین پیش از به‌کار بردن معیار، روی خود آن توافق کنند. در این حالت بحث از «من این را می‌خواهم» به «منصفانه چیست؟» تغییر می‌کند. نکته عملی: معیاری پیشنهاد کنید که از آن دفاع کنید، اما آماده باشید معیار طرف مقابل را هم بشنوید.

پیش از جلسه، بهترین جایگزین خود را بشناسید (BATNA)

بتنا (BATNA) یعنی بهترین گزینه‌ای که اگر این مذاکره به توافق نرسد، در اختیار دارید. هدف، رسیدن به توافقی بهتر از این گزینه است و کنار کشیدن از توافقی که از آن بدتر است، تصمیمی منطقی است.

شناخت بتنا در مذاکره برد برد دو کارکرد دارد: به شما اعتمادبه‌نفس می‌دهد که برای راضی نگه داشتن طرف مقابل، امتیاز بی‌حساب ندهید، و مرز توافق‌های قابل‌قبول را روشن می‌کند. بتنا گزینه‌ای بیرون از این مذاکره است؛ مثلاً مشتری دیگری که می‌توانید به او بفروشید یا تأمین‌کننده دیگری که از او بخرید. خواستن عقب‌نشینی از همان طرف مقابل، بتنا نیست. اگر می‌توانید، بتنای احتمالی طرف مقابل را هم تخمین بزنید.

پنج اصل مذاکرهٔ برد برد: مسئله را از آدم‌ها جدا کنید، به‌جای خواسته دلیل آن را پیدا کنید، پیش از تصمیم چند گزینه بسازید، با معیار بیرونی و منصفانه توافق کنید و بهترین جایگزین خود را بشناسید تا توافقی بدتر از آن را نپذیرید.

توافق برد برد روی چه تفاوت‌هایی ساخته می‌شود؟

برخلاف تصور رایج، توافق برد برد بیشتر از تفاوت‌ها ساخته می‌شود تا از شباهت‌ها. اگر دو طرف دقیقاً یک چیز را به یک اندازه بخواهند، فقط می‌توانند آن را تقسیم کنند. PON سه نوع تفاوت را زمینه توافق برد برد می‌داند: اولویت‌های متفاوت، پیش‌بینی‌های متفاوت از آینده و نگاه متفاوت به زمان.

اولویت‌های متفاوت دو طرف

وقتی موضوعی برای یک طرف مهم‌تر از طرف دیگر است، می‌توانند آن را با موضوعی معاوضه کنند که برای طرف دوم مهم‌تر است. مثال معروف PON درباره شرکت هوت‌سوئیت است. در مذاکره با یک فروشنده، دو طرف بر سر اینکه چه کسی کارمزد کارت‌های بانکی را بپردازد به بن‌بست رسیدند. هوت‌سوئیت پذیرفت کارمزد را بپردازد، به شرطی که فروشنده هر بار که فروش به ۱۰۰ هزار دلار رسید، دو نماینده هوت‌سوئیت را به شام دعوت کند. هزینه شام‌ها خیلی کمتر از کارمزد بود، اما همین دیدارها رابطه‌ای ساخت که به همکاری‌های بیشتر انجامید. هوت‌سوئیت به رابطه بلندمدت اهمیت می‌داد و فروشنده به قیمت.

در فروش ایرانی، اولویت‌های متفاوت معمولاً در این موضوع‌ها پیدا می‌شوند: قیمت در برابر زمان تحویل، مبلغ کل در برابر شرایط پرداخت، خدمات پس از فروش در برابر تخفیف و حجم سفارش در برابر انعطاف در قیمت.

پیش‌بینی‌های متفاوت از آینده و قرارداد مشروط

وقتی دو طرف درباره آینده نظر متفاوتی دارند، به‌جای بحث بر سر اینکه کدام درست می‌گوید، می‌توانند با «قرارداد مشروط» روی پیش‌بینی خودشان شرط ببندند. قرارداد مشروط یعنی بندی با این منطق: «اگر فلان اتفاق افتاد، این کار را می‌کنیم.» مثال PON: صاحب‌خانه‌ای که به وعده پیمانکار درباره زمان پایان بازسازی شک دارد، برای تحویل به‌موقع ۵ درصد پاداش و برای تأخیر ۵ درصد جریمه تعیین می‌کند.

این ابزار برای بازار پرنوسان ایران بسیار کاربردی است، جایی که طرفین معمولاً درباره قیمت مواد اولیه، نرخ ارز یا حجم فروش آینده پیش‌بینی‌های متفاوتی دارند. اما احتیاط‌های آن را جدی بگیرید: طرف مقابل ممکن است اطلاعاتی داشته باشد که شما ندارید، شرط‌های مبهم و غیرقابل‌اندازه‌گیری قابل اجرا نیستند، مشوق‌های غیرواقعی رفتار را منحرف می‌کنند و این قرارداد رابطه‌ای ادامه‌دار می‌سازد. شرط را به معیاری گره بزنید که هر دو طرف قبول دارند و قابل‌اندازه‌گیری است، و برای قراردادهای مهم، متن آن را به تأیید کارشناس حقوقی برسانید.

نگاه متفاوت به زمان و نقدینگی

بعضی طرف‌ها پول یا نتیجه را زودتر می‌خواهند و بعضی صبورترند. در مثال PON، سرمایه‌گذاری که دنبال بازگشت سریع است، سهم بیشتری از سود اولیه می‌گیرد و شریک صبورتر، سهم بیشتری از سود بعدی.

در کسب‌وکار ایرانی، این تفاوت بیشتر در قالب نقدینگی دیده می‌شود. برای یک طرف، پول نقد امروز ارزش زیادی دارد و برای طرف دیگر، قیمت کل یا اطمینان از فروش آینده. پرداخت مرحله‌ای، تخفیف برای پرداخت نقدی، پیش‌پرداخت در برابر قیمت ثابت یا قرارداد طولانی‌تر در برابر قیمت کمتر، همه از همین تفاوت ساخته می‌شوند.

روش اجرای مذاکره برد برد در شش گام

گام اول: فهرست امتیازهای کم‌هزینه و پرارزش را آماده کنید

پیش از جلسه فهرست کنید چه چیزهایی می‌توانید پیشنهاد دهید که برای شما کم‌هزینه است اما برای طرف مقابل احتمالاً ارزش زیادی دارد. این فهرست همان چیزی است که به شما اجازه می‌دهد به‌جای تخفیف، چیز دیگری معامله کنید.

امتیازهزینه برای شماارزش احتمالی برای مشتری
آموزش یا راه‌اندازی اولیهکم، اگر تیم آماده استزیاد، اگر مشتری تجربه ندارد
پرداخت مرحله‌ایمتوسط، بسته به نقدینگی شمازیاد، اگر مشتری نقدینگی محدود دارد
زمان تحویل منعطفکم، اگر ظرفیت خالی داریدمتوسط تا زیاد
تمدید گارانتی یا پشتیبانیکم تا متوسطزیاد، اگر مشتری نگران ریسک است

ستون‌ها را برای کسب‌وکار خودتان پر کنید؛ هزینه و ارزش هر امتیاز در هر کسب‌وکار متفاوت است. کنار هر امتیاز هم بنویسید در ازای آن چه چیزی می‌خواهید.

گام دوم: با پرسش، اولویت‌های طرف مقابل را کشف کنید

تا اولویت‌های طرف مقابل را نشناسید، نمی‌توانید بسته مناسب بسازید. مدرسه کسب‌وکار هاروارد چهار پرسش ساده برای کشف منافع پیشنهاد می‌کند: «چرا؟»، «چرا نه؟»، «اگر … چه؟» و «چه چیزی لازم است تا …؟». در فروش می‌توانید آن‌ها را این‌طور به کار ببرید:

  • «چرا این زمان تحویل برایتان مهم است؟»
  • «چرا گزینه اقساطی برایتان مناسب نیست؟»
  • «اگر دامنه کار را دو مرحله کنیم، چه؟»
  • «چه چیزی لازم است تا این پیشنهاد را به مدیرتان ارائه کنید؟»

بعد از هر پاسخ، آنچه را شنیده‌اید خلاصه کنید تا مطمئن شوید درست فهمیده‌اید.

گام سوم: به‌جای یک پیشنهاد، چند بسته پیشنهادی بدهید

به‌جای یک قیمت، دو یا سه بسته ارائه کنید که هر کدام ترکیب متفاوتی از قیمت، زمان، پرداخت و خدمات دارند و ارزش همه آن‌ها برای شما قابل‌قبول است. انتخاب مشتری از میان بسته‌ها به شما نشان می‌دهد کدام موضوع برایش مهم‌تر است، بی‌آنکه مستقیم بپرسید. در مثال HBS، دو شرکت به‌جای تقسیم یک مبلغ ثابت، سطوح مختلف خدمات را مقایسه کردند و دیدند یکی از سطوح، ارزش افزوده بیشتری برای مجموع دو طرف می‌سازد؛ سپس همان ارزش بزرگ‌تر را تقسیم کردند.

گام چهارم: امتیاز را فقط در برابر امتیاز بدهید

امتیاز یک‌طرفه را کنار بگذارید و هر امتیاز را به اقدامی از طرف مقابل گره بزنید؛ مثلاً «اگر قرارداد را یک‌ساله ببندیم، هزینه راه‌اندازی را حذف می‌کنم.» دیپاک مالهوترا و مکس بازرمن در کتاب «Negotiation Genius» دو توصیه مرتبط دارند: امتیاز مشروط بدهید و امتیازتان را «نام‌گذاری» کنید، یعنی بگویید چه چیزی را واگذار می‌کنید و چرا برایتان هزینه دارد تا دیده و جبران شود.

این گام با تبادل منافع «مساوی» فرق دارد. لازم نیست امتیازها هم‌اندازه باشند؛ مهم این است که هر امتیاز برای شما ارزان‌تر از چیزی باشد که در برابرش می‌گیرید و برای طرف مقابل برعکس.

گام پنجم: ارزش ایجادشده را با معیار روشن تقسیم کنید

خلق ارزش پایان کار نیست؛ ارزش ایجادشده باید تقسیم شود و این تقسیم، رقابتی است. بیشتر محتواهای برد برد این مرحله را نادیده می‌گیرند، در حالی که مذاکره‌کننده‌ای که فقط ارزش خلق کند و ادعای سهم نکند، کیک بزرگ‌تر را تقدیم طرف مقابل کرده است.

برای تقسیم منصفانه:

  • معیار مشترک تعیین کنید. مدرسه کسب‌وکار هاروارد پیشنهاد می‌کند با معیارهایی مثل قیمت بازار، عرف صنعت یا معیارهای عینی، تقسیم ارزش را برای هر دو طرف قابل‌قبول کنید.
  • سهم را به سهم‌آفرینی گره بزنید. اگر صرفه‌جویی از تغییر روش تحویل شما به دست آمده، منطقی است بخش بیشتری از آن به شما برسد؛ این منطق را صریح توضیح دهید.
  • بتنای طرف مقابل را در نظر داشته باشید. تخمین گزینه بیرونی طرف مقابل کمک می‌کند هدف بلندتری انتخاب کنید.

مثال: فرض کنید با پیشنهاد شما برای تحویل یکجای سفارش به‌جای چند مرحله، هزینه حمل برای هر دو طرف کم می‌شود. به‌جای اینکه کل صرفه‌جویی را به‌شکل تخفیف به مشتری بدهید، می‌توانید پیشنهاد دهید بخشی از آن در قیمت لحاظ شود و بخشی صرف جبران هزینه انبارداری شما شود.

گام ششم: جزئیات توافق و شیوه پیگیری را بنویسید

توافق برد برد اگر دقیق ثبت نشود، با تفسیرهای متفاوت به اختلاف تبدیل می‌شود. بنویسید چه چیزی، به چه مقدار، تا چه تاریخی و با چه شرطی توافق شد. برای بندهای مشروط، معیار سنجش و زمان بررسی را مشخص کنید. مسئول پیگیری هر بند را هم تعیین کنید و یک زمان مشخص برای مرور اجرای توافق بگذارید.

مثال برای مذاکره برد برد در کسب‌وکار ایرانی

مثال‌های زیر فرضی‌اند و برای نشان دادن روش ساخته شده‌اند، نه گزارش یک معامله واقعی.

مشتری‌ای که می‌گوید «قیمتتان بالاست»

یک شرکت نرم‌افزاری به یک شرکت پخش مواد غذایی، نرم‌افزار انبارداری پیشنهاد داده و مدیر خرید می‌گوید قیمت بالاست. فروشنده به‌جای تخفیف فوری می‌پرسد: «با چه چیزی مقایسه می‌کنید؟» و «اگر قیمت را کنار بگذاریم، بزرگ‌ترین نگرانی‌تان چیست؟» معلوم می‌شود مشکل اصلی، پرداخت یکجا در فصلی است که نقدینگی شرکت کم است و همچنین نگرانی از اینکه کارکنان انبار نتوانند با نرم‌افزار کار کنند.

فروشنده سه بسته پیشنهاد می‌دهد:

  1. قیمت کامل، با پرداخت در سه قسط؛
  2. راه‌اندازی بخش‌های اصلی با قیمت کمتر و افزودن بقیه بخش‌ها در شش ماه بعد؛
  3. قیمت کامل با دو جلسه آموزش حضوری اضافه برای کارکنان انبار.

مشتری بسته اول را با آموزش اضافه می‌خواهد. فروشنده آموزش را می‌پذیرد، به شرطی که مشتری اجازه دهد پس از شش ماه، تجربه‌اش به‌عنوان نمونه موفق منتشر شود. قیمت کل حفظ شده، مشکل نقدینگی مشتری حل شده و فروشنده هم امتیازی کم‌هزینه داده و چیزی ارزشمند گرفته است.

قرارداد با تأمین‌کننده در بازار پرنوسان

یک تولیدکننده لوازم خانگی می‌خواهد قیمت قطعات را برای شش ماه ثابت کند تا بتواند قیمت فروش محصولش را برنامه‌ریزی کند. تأمین‌کننده نگران است قیمت مواد اولیه بالا برود و قیمت ثابت به ضررش تمام شود. هر دو درباره آینده بازار پیش‌بینی متفاوتی دارند.

راه‌حل برد برد، یک قرارداد مشروط است: قیمت پایه برای شش ماه ثابت می‌ماند، مگر اینکه قیمت مواد اولیه در یک مرجع مشخص که هر دو طرف قبول دارند، بیش از سقف توافق‌شده تغییر کند؛ در آن صورت، قیمت با فرمول از پیش تعیین‌شده تعدیل می‌شود. در عوض، تولیدکننده حجم سفارش ماهانه را تعهد می‌دهد و تأمین‌کننده اولویت تحویل را. تولیدکننده در شرایط عادی قیمت قابل‌پیش‌بینی دارد و تأمین‌کننده در برابر نوسان شدید محافظت شده است. تعیین مرجع، سقف و فرمول تعدیل باید دقیق و قابل‌اندازه‌گیری باشد.

در یک مثال فرضی، قیمت پایهٔ قطعات شش ماه ثابت می‌ماند، مگر اینکه قیمت مواد اولیه در مرجعی مشترک بیش از سقف توافق‌شده تغییر کند که در آن صورت با فرمولی از پیش تعیین‌شده تعدیل می‌شود؛ در عوض، تولیدکننده حجم ماهانه و تأمین‌کننده اولویت تحویل را تعهد می‌دهد.

گفت‌وگوی افزایش حقوق با بودجه محدود

یک کارشناس باتجربه درخواست افزایش حقوق قابل‌توجهی دارد و بودجه شرکت فقط بخشی از آن را پوشش می‌دهد. مدیر به‌جای «نه» یا یک عدد وسط، دلیل درخواست را می‌پرسد. معلوم می‌شود کارشناس پیشنهادی از شرکت دیگری دارد، اما دلیل اصلی‌اش احساس دیده نشدن و نبود مسیر رشد است. مدیر هم دنبال حفظ او و کنترل بودجه است.

برای معیار بیرونی، دو طرف به داده‌های منتشرشده حقوق در صنعت مراجعه می‌کنند؛ PON هم استفاده از داده‌های معتبر حقوق را نمونه‌ای از معیار عینی می‌داند. توافق: افزایش حقوقی در حد بودجه همین حالا، افزایش دوم مشروط به رسیدن به اهداف مشخص در شش ماه آینده، مسئولیت رهبری یک پروژه و بودجه برای یک دوره آموزشی تخصصی. کارشناس مسیر رشد و افزایش درآمد قابل‌پیش‌بینی می‌گیرد و شرکت هزینه را با عملکرد گره زده است.

اختلاف فروش و مالی بر سر شرایط پرداخت مشتری

واحد فروش برای بستن یک قرارداد بزرگ می‌خواهد به مشتری سه ماه مهلت پرداخت بدهد. واحد مالی مخالف است، چون نگران نقدینگی و ریسک وصول نشدن مطالبات است. هر دو واحد به‌جای جنگ بر سر «سه ماه» یا «نقد»، منافعشان را روشن می‌کنند: فروش می‌خواهد قرارداد را از دست ندهد و مالی می‌خواهد ریسک قابل‌کنترل بماند.

معیار مشترک، سابقه پرداخت مشتری است. گزینه‌ها: مهلت کوتاه‌تر با ضمانت معتبر، تخفیف کوچک برای پرداخت زودتر، تحویل مرحله‌ای همراه با پرداخت مرحله‌ای، یا سقف اعتبار متناسب با سابقه مشتری. نتیجه، قاعده‌ای می‌شود که برای قراردادهای بعدی هم کار می‌کند و دیگر لازم نیست هر بار از صفر بحث شود.

چطور مذاکره برد برد را به رویه تیم فروش تبدیل کنیم؟

اگر هر فروشنده به سلیقه خودش امتیاز بدهد، نتیجه مذاکره‌ها به مهارت فردی و حال آن روز وابسته می‌شود. صاحبان کسب‌وکار برای اینکه نتیجه مذاکره به حضور خودشان وابسته نباشد، باید برد برد را از یک مهارت فردی به یک رویه تیمی تبدیل کنند.

سقف اختیار تخفیف و امتیاز را مشخص کنید

مشخص کنید هر نقش تا چه حدی اختیار امتیاز دادن دارد و امتیازها با چه شرطی داده می‌شوند. یک نمونه ساختار:

نقشاختیارشرط
کارشناس فروشامتیازهای فهرست‌شده کم‌هزینه و تخفیف تا سقف تعیین‌شدهفقط به‌صورت مشروط و ثبت‌شده
سرپرست فروشتخفیف تا سقف بالاتر و شرایط پرداخت ویژهبا بررسی سابقه مشتری
مدیر فروش یا مالیهر چیزی فراتر از سقف‌هابا تأیید کتبی

سقف‌ها را بر اساس حاشیه سود و نقدینگی خودتان تعیین کنید. فهرست امتیازهای کم‌هزینه و پرارزش را هم در اختیار همه تیم بگذارید تا کارشناس فروش پیش از رسیدن به تخفیف، گزینه‌های دیگری داشته باشد. سقف اختیار یک فایده مذاکره‌ای هم دارد: کارشناس می‌تواند صادقانه بگوید «این از اختیار من خارج است» و زمان برای بررسی بخرد.

آمادگی پیش از جلسه و ثبت نتیجه مذاکره را یکسان کنید

یک برگه آمادگی مشترک برای همه تیم تعریف کنید که پیش از هر مذاکره مهم پر شود: هدف، حد پایین، بتنای خودمان و تخمین بتنای مشتری، منافع احتمالی مشتری، امتیازهای قابل‌معامله و بسته‌های پیشنهادی. بعد از جلسه هم نتیجه را در قالب یکسان ثبت کنید: چه امتیازی با چه شرطی داده شد، کدام اعتراض‌ها مطرح شد و قدم بعدی چیست. این سوابق کمک می‌کند تیم بفهمد کدام امتیازها واقعاً برای مشتری‌ها ارزشمندند و کدام بی‌اثر.

چالش‌ها و اشتباه‌های رایج در مذاکره برد برد

طرف مقابل فقط تخفیف می‌خواهد

گاهی مشتری به هر پرسشی فقط با «تخفیف بدهید» جواب می‌دهد. چند راه برای این وضعیت:

  • تخفیف را به تغییر دامنه گره بزنید: «می‌توانم قیمت را کم کنم، اگر این بخش از خدمات را حذف کنیم. کدام بخش برایتان کم‌اهمیت‌تر است؟» این پرسش اولویت‌ها را آشکار می‌کند.
  • بسته‌ها را مقایسه‌پذیر کنید: وقتی گزینه ارزان‌تر کنار گزینه کامل قرار بگیرد، گفت‌وگو از عدد به ارزش منتقل می‌شود.
  • بپذیرید که شاید این معامله برد برد نیست: اگر مشتری واقعاً فقط قیمت را می‌بیند و رابطه‌ای ادامه پیدا نمی‌کند، با تکیه بر بتنای خودتان محکم و منصفانه مذاکره کنید.

تعارف، نیاز واقعی را پنهان می‌کند

در فرهنگ کاری ایران، تعارف می‌تواند نیاز واقعی را پنهان کند. مشتری ممکن است به‌جای گفتن «بودجه نداریم» بگوید «باید فکر کنیم» یا تأمین‌کننده به‌جای «این زمان‌بندی برایمان ممکن نیست» بگوید «سعی‌مان را می‌کنیم». نتیجه، توافقی است که روی کاغذ برد برد است اما در اجرا شکست می‌خورد.

برای عبور از تعارف، پرسش‌های مشخص و کم‌فشار بپرسید: «اگر بخواهید یک چیز در این پیشنهاد عوض شود، چه چیزی است؟» یا «برای اینکه این زمان‌بندی واقعاً عملی باشد، چه چیزی لازم دارید؟» گفتن صریح محدودیت‌های خودتان هم معمولاً طرف مقابل را به صراحت بیشتر تشویق می‌کند.

از اول فرض می‌کنیم کیک اندازه ثابتی دارد

مکس بازرمن، استاد مدرسه کسب‌وکار هاروارد، این باور را «افسانه کیک ثابت» می‌نامد: این فرض که سود یک طرف حتماً به ضرر طرف دیگر است. وقتی مذاکره‌کننده‌ها تفاوت اولویت‌ها را بررسی نکنند، منافع مشترک را از دست می‌دهند. پیش از هر مذاکره از خودتان بپرسید: «جز قیمت، چه موضوع‌های دیگری می‌تواند روی میز باشد؟» اگر جوابی ندارید، احتمالاً هنوز طرف مقابل را کافی نشناخته‌اید.

سوالات متداول درباره مذاکره برد برد

آیا مذاکره برد برد چرخه فروش را طولانی‌تر می‌کند؟

ممکن است جلسه اول کمی طولانی‌تر شود، چون پرسیدن و ساختن بسته‌ها وقت می‌برد. اما این وقت معمولاً در مراحل بعد جبران می‌شود: رفت‌وبرگشت کمتری بر سر یک عدد پیش می‌آید و توافق دقیق‌تر، اختلاف کمتری در اجرا ایجاد می‌کند. داده معتبری برای اینکه این اثر را عددی کنیم وجود ندارد و نتیجه به نوع معامله بستگی دارد. برای معامله‌های کوچک و تکراری، بسته‌های استاندارد از پیش آماده کنید تا لازم نباشد هر بار از صفر شروع کنید.

اگر طرف مقابل از ما خیلی قدرتمندتر باشد، باز هم مذاکره برد برد ممکن است؟

بله، اما اول باید جایگاه خودتان را محکم کنید. PON نخستین قدم در موقعیت ضعف را تقویت گزینه‌های جایگزین می‌داند. در پژوهش‌هایی که این مقاله نقل می‌کند، حتی تصور یک جایگزین قوی باعث شد افراد پیشنهاد اولیه بلندپروازانه‌تری بدهند. علاوه بر این، طرف قدرتمند هم نیازهایی دارد که شما شاید بهتر از رقبا پاسخ دهید، مثل سرعت، انعطاف یا کیفیت خدمات. برد برد در این موقعیت یعنی پیدا کردن همین نقاط.

در مذاکره برد برد چه اطلاعاتی را نباید به طرف مقابل بگوییم؟

پاسخ قطعی و همیشگی وجود ندارد و تصمیم به فاش کردن هر اطلاعات باید با سنجیدن سود و زیان آن گرفته شود. PON توصیه می‌کند پیش از جلسه فهرست کنید چه اطلاعاتی لازم دارید، طرف مقابل چه اطلاعاتی می‌خواهد و به هر درخواست چطور پاسخ می‌دهید.

به‌عنوان یک قاعده عملی: منافع و اولویت‌هایتان را، مثلاً اینکه زمان تحویل برایتان مهم‌تر از قیمت است، معمولاً می‌توانید بگویید، چون بدون آن‌ها خلق ارزش ممکن نیست. اما حد پایین خود، ضعف گزینه‌های جایگزینتان و فشار زمانی‌تان را با احتیاط بیشتری مدیریت کنید، چون طرف مقابل می‌تواند از آن‌ها برای گرفتن سهم بیشتر استفاده کند. اطلاعات را هم تدریجی و متقابل بدهید: کمی بگویید و ببینید طرف مقابل هم اطلاعات می‌دهد یا نه.

آیا مذاکره برد برد از طریق تلفن یا پیام‌رسان هم نتیجه می‌دهد؟

بله، اما کانال اهمیت دارد. خلق ارزش به پرسیدن و گفت‌وگوی رفت‌وبرگشتی نیاز دارد که در تماس تلفنی یا تصویری راحت‌تر است. پژوهش جنیس نادلر نشان داد افرادی که پیش از مذاکره ایمیلی یک تماس تلفنی کوتاه برای آشنایی داشتند، بیشتر به توافق رسیدند و کسانی که این تماس را نداشتند، بیش از چهار برابر بیشتر به بن‌بست رسیدند. از پیام‌رسان برای هماهنگی و فرستادن بسته‌های پیشنهادی استفاده کنید و گفت‌وگوی اصلی را در تماس زنده انجام دهید.

برای یادگیری مذاکره برد برد کدام کتاب را بخوانیم؟

  • Getting to Yes نوشته راجر فیشر، ویلیام یوری و بروس پتن: مرجع اصلی مذاکره اصولی و نقطه شروع مناسب برای یادگیری برد برد.
  • Negotiation Genius نوشته دیپاک مالهوترا و مکس بازرمن: راهبردهای ادعای سهم که در گام چهارم و پنجم آمد، از این کتاب نقل شده‌اند؛ برای یادگیری مرحله تقسیم ارزش مفید است.
  • Good for You, Great for Me نوشته لارنس ساسکیند: PON ایده قرارداد مشروط را به این کتاب نسبت می‌دهد.

ترجمه فارسی این کتاب‌ها را پیش از خرید از نظر کیفیت ترجمه و کامل بودن بررسی کنید.

جمع‌بندی

مذاکره برد برد یعنی بزرگ کردن کیک پیش از تقسیم آن، نه تقسیم مساوی یا تخفیف برای حفظ رابطه. برای رسیدن به آن، پشت خواسته‌ها دنبال دلیل بگردید، روی تفاوت اولویت‌ها، پیش‌بینی‌ها و نگاه به زمان معامله کنید، به‌جای یک قیمت چند بسته بدهید، هر امتیاز را مشروط کنید و ارزش ایجادشده را با معیاری روشن تقسیم کنید. هر جا هم فضای خلق ارزش وجود ندارد، با تکیه بر جایگزین خود، محکم و منصفانه مذاکره کنید.

منابع

برچسب‌ها: