سریال رکابویدئو

رکاب6: کمال‌طلبی

کمال‌گرایی در بسیاری موارد ما را از برنامه‌ها و اهداف زندگی‌مان عقب نگه می‌دارد و بجای رشد، عامل توقف ما می‌گردد

 

اغلب آدم‌ها کوچک و بزرگ، تحصیل‌کرده و تحصیل‌نکرده، یک مشکل اساسی دارند. این مشکل علت‌های زیادی دارد که بیشتر به نحوه بزرگ شدن ما برمی‌گردد و موجب می‌شود تا پول‌ها، وقت‌ها و هزینه‌ها در جاهای غیر اصلی خرج شوند و تا وقتی این مشکل از زندگی ما بیرون نرود، هزینه‌های زیادی باید بپردازیم. عمده هزینه آن اهمال‌کاری یا به عقب انداختن کارهاست. به نظر من هیچ‌وقت یک کار کامل در ابتدای یک پروسه اتفاقی نمی‌افتد.

 این مشکل، علت‌های زیادی دارد که نحوه بزرگ شدن ما نقش مهمی در آن ایفا می‌کند. جمله‌ی “بزرگ می شی یادت می‌ره. ” یک توهم و افسانه است. ما بزرگ شدیم و هنوز مسائلی را در ذهن داریم و از یادمان نرفته است. بر اساس اتفاقاتی که در دوران کودکی یا در مدرسه برای ما رخ داد، قضاوت‌ها و پیش‌فرض‌های ما نسبت به اتفاقاتی که امروزه در زندگی ما رخ می‌دهد، به وجود می‌آید. کمال‌گرایی نوعی بیماری است و تا بیماری بودن آن را نپذیریم، نمی‌توانیم آن را درمان کنیم و تا وقتی‌که کمال‌گرایی از زندگی ما بیرون نرود، هزینه‌های زیادی خواهیم داشت.

این ویروس زمانی وارد ذهن ما می‌شود که در دوران کودکی یا نوجوانی چه در محیط مدرسه و چه در محل زندگی و خانواده خود مورد مقایسه‌ی زیاد قرار می‌گیریم. در دوره‌ی کودکی همیشه یک بچه‌ی خوب در فامیل بوده که ما با او مقایسه می‌شدیم. هیچ‌وقت پدر و مادرهای ما برای پیدا کردن راه‌حل وقت نگذاشتند و فکر می‌کردند این مقایسه، در ما ایجاد انگیزه می‌کند. یکی از خطرات کمال‌گرایی این است که اگر در زندگی و شرایط فکری ما زیاد تکرار شود، حس بی­خیالی و یا یک حس غیر مهم بودن نسبت به اهدافمان پیدا می‌کنیم. هدفی تعیین می‌کنیم و می‌دانیم که می‌توانیم به آن برسیم. چون اگر مغز به چیزی فکر کند و درواقع ذهنیت داشته باشد، به این معناست که قابل عینیت هم هست. مثلاً این گلدان یا فضای این اتاق قبل از این‌که وجود فیزیکی داشته باشد، در ذهن شخص دیگری شکل‌گرفته بود. چیزی که در ذهن ما به وجود می­آید، قابلیت به عینیت رسیدن را دارد. کمال‌گرایی به‌مرور موجب بی‌خیال شدن ما نسبت به اهداف و ایده‌هایمان می‌شود. به اینکه همیشه یک چیز بهتری در زندگی وجود دارد، عادت می‌کنیم و با خود می‌گوییم پس الآن وقت عمل نیست وقت یاد گرفتن است. یکی از نشانه‌های کمال‌گرایی وقتی است که میل شما به کسب دانش و یادگیری زیاد شده باشد؛ یعنی کمال‌گرایی موجب می‌شود تا شما نسبت به اقدام و عمل، اهمال‌کاری کنید و برای ایجاد رضایت شخصی، کتاب بخوانید، در دوره‌های آموزشی جدید شرکت کنید و تحصیلات بالاتری کسب کنید.

این موضوع را در بسیاری از افراد که دوره‌های MBA و DBA را تدریس می‌کنند و اتفاقاً مدیران بسیار خوبی هستند و هدف‌ها و ایده‌های بسیار خوبی دارند، نیز دیده‌ام. آن‌ها محتوا و چیزهایی که یاد گرفته‌اند را هنوز اجرا نکرده‌اند و علتش را نداشتن اطلاعات و تجربه کافی برای اجرا در سازمان یا شرکت خود می‌دانند.

[sc name=”htrekab”]

نوشته های مشابه

‫4 نظرها

  1. عشق از اول چرا خونی بود
    تا گریزد آن که بیرونی بود

    موفقیت در رسالت اشتراک گزاری تجربه‌های مفید برای دوستان را برای جناب #حسین_طاهری آرزو دارم.

    شاد ، سلامت و پیروز باشید.

    1. ممنونم از لطف شما
      این وظیفه همه ماست که تجربیات خود را اشتراک گذاری کنیم

  2. بسیار عالی بود استاد
    خودم همیشه از کمال گرایی و ضعف در اقدام رنج بردم و ضربه خوردم
    ۱.کمال طلب باشیم نه کمال گرا
    ۲.فقط خودمان را با خودمان مقایسه کنیم
    ۳.هر چه یاد میگیریم را تبدیل به اقدام و عمل کنیم
    این سه برداشت من بود از مطلب فوق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 + 7 =

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن